วันศุกร์ที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

ยิ่งไกลยิ่งคิดถึง

ฮ่าๆๆ ก่อนที่จะเข้ามาในไดอารี่พรรณนาความรักของเมโพ่ลลลวันนี้อยากจะบอกว่าอิ่มมากกกกกกก!!! แต่วันนี้แฮปปี้มากมาย มันเปลี่ยนอารมณ์กินข้าว(ที่ออกจะไม่อิ่ม) อิอิ ให้เป็นมื้อเที่ยงที่ลงตัว^^... เราค้นพบเครื่องดื่มloveอีกอย่างเนิงแย้ววววอ่าาา ฮ่าๆๆๆ หนีไม่พ้นชา ของโปรดเมโพ่ลลลนอกจากจะเป็นชานมไข่มุก นมปั่นโอรีโอ้ น้ำปั่นแล้วยังจะมี๊....>>เต้นฮวยนมสดรสชาเย็น<<... อิอิ ได้กินครั้งแรกบน BTS หืมๆๆๆใครๆเดินทางก็มีหิวบ้างอารายบ้าง แล้วรถใต้ดินเราจะกินใครจะห้าม555+ แต่อันนี้เลิฟจิงๆ เพราะว่าชานมไข่มุกหาอร่อยได้น้อยแล้วอ่าาา ลดต้นทุนกันทั้งนั้น กินอันนี้เหมือนได้เคี้ยวชาเย็นนนนน อิ่มด้วยอร่อยด้วยอารมณ์ดีด้วยยย^W^....ช๊อบบบบบ!

วันนี้เรากินเยอะอีกแล้วอ่าาา ไม่ได้ตั้งใจเล๊ยยยยแต่มื้ออาหารงงไปหมดแล้วววว?? อารายนี่>W<....มื้อเช้า กลางวัน เย็น เย็น เย็น@_@.....ท้องกุจาแตกแย้ววววว... เหมือนกินบุฟเฟ่ต์ขึ้นทุกวันเลยกู....เสร็จจากเรื่องกินมาเข้าโหมดระดังความรักขอเมโพ่ลลลวันนี้ดีก่าาาา^O^....โฮะๆๆ วันนี้เราก็รับปากไปเป็นเพื่อนแม่ไปถึงต่างจังหวัดแต่ขากลับนี่ซิ เราก็แอบเซงงงง แต่เราก็เข้าใจ แต่บางสิ่งสำคัญกับเราอ่าาา... เราออกจะร้ายกาจบ้าง แต่บางทีเราก็อยากอยู่คนเดียวในโลกของตัวเองแบบไม่ต้้องมีใครมายุ่งอ่า ฟิลแบบอย่าเพิ่งมาบอกให้ทำอะไรตอนนี้นะ ขออยู่คนเดียวซัก2ช.ม.ในโลกไซเบอร์ได้มั๊ยยยค๊าาาคุณแม๊~ เมโพ่ลลลนักผจญภัยยังโหลดคลิปไม่เส็จ....5555555+ เอ้ยๆๆไม่ใช่ๆๆๆ:P...ล้อเล่ลลลเด๋วนึกว่าจิง เมโพ่ลลลยังอยากบรรยายฟิลบ้างอารายบ้างเง้!!

อยากเขียนไดอารี่สุดเลิฟแบบลับๆ อยากนั่งฟังเพลงโดยไม่สนใจว่าชาวบ้านทำไรอยู่ (ก็เค้าอยากฟังเพลงตอนนั้นนี่นาาาา~) มาเข้าเรื่องดีก่าไม่นึกว่าตัวเองจะเร็วได้ขนาดนี้อ่าาาา ฮ่าๆๆ เพราะว่าจุดหมายของเราคือบ้าน อิอิ เราก็รับช่วงขับรถต่อจากแม่เลย ตรงปิ่นเกล้ากลับมานวมินทร์ รีบบบบบสุดๆ ด้วยความเป็นมือใหม่แต่ก็ใจร้อน ฮี่ๆๆ คุณแม่ไม่รู้หรอกเรารีบกลับมาเพราะอยากมาคุยโทรศัพท์กับที่รักอ่าาา เรานั่งคิดถึงมาตลอดทาง แต่ไม่กล้าโทรตอนอยู่กับแม่อ่าาา>.<....สรุปเสร็จสรรพขับมาด้วยความเร็วมาถึงภายใน1ช.ม. ไม่อยากจะเชื่อแถมอาบน้ำแค่10นาทีเองงงง...เก่งมั๊ยหล่ะๆๆๆ ฮ่าๆๆ

นึกไปนึกมาทำไมเรายิ่งรู้สึกดีกับแกมากขึ้นๆๆๆๆๆๆๆทุกๆวันเลยจริงๆนะ ยิ่งกลับมาคิดสิ่งที่เห็นและสิ่งที่เป็นอยู่ มันต่างกันกับตอนรู้จักแรกๆ เราพยายามไม่ใช้หัวใจอย่างเดียว แต่เราพยายามใช้สมองไตร่ตรองหลายๆอย่าง วันนี้เราแอบดีจายมากมายยยย^^...วันนี้แกง่วงมากแกหลุดชมเราว่าเราเอาใจใส่แกเรื่องกิน5555+ ร้อยวันพันปีที่รักไม่เคยจะชมเราเลย ถ้าเป็นคนอื่นเค้าคงเลิกชอบแกไปนานแล้วแต่นี่เรารู้ว่ามันต้องมีอารายในกอไผ่งายยยยย... ฮี่ๆๆๆ เหมือนเราต้องมานั่งหาจิ๊กซอว์หัวใจยังไม่เต็มสักที แต่เมเปิ้ลซะอย่างไมจะทำไม่ได้ ฮ่าๆๆ

รู้มั๊ยว่าที่ผ่านมาเราเสียใจมาเยอะกับแกนี่แหละ มันปวดใจทุกครั้งที่นึกถึงความร้ายกาจของแกกิ๊กๆของแก5555+ เราได้แต่จำได้ว่าเคยเสียใจตอนนี้มันแทบจะลืมไปแล้วอ่าาาาา มีใครถามว่าเพราะอะไรยังไง เราลืมไปสนิทลืมdetailไปแล้วว่าเป็นยังไง เราจำแต่สิ่งดีๆอ่าาา~ ที่ผ่านมาทั้งหมดเราให้อภัยอะไรที่ไม่ดีๆเราจะให้มันผ่านไปน๊าาา ต่อๆทำให้ดีที่สุดนี่ซิสำคัญ อดีตไม่เป็นไรสำคัญปัจจุบันกับอนาคต:)....เหมือนกับที่เค้าว่า...."อดีตไม่สำคัญ ปัจจุบันฉันรักเธองายยยย"5555+ ยังไงก็รักมากกกกกท่ีสุดนะนายคนนี้!!:P

วันนี้ได้อ่านหนังสือธรรมะเล่มนึง แล้วเราก็จดอารายบางอย่างน่าสนใจมาอ่าาา มันคือ>>>การสร้างรอยยิ้มในครอบครัว<<< เอ่อออออ...เค้าเปล่าจะเป็นครอบครัวแกน๊าาา แต่หมายความว่ามันเอามาประยุกต์ใช้ได้กับทุกคน เพราะทำไปก็ไม่เสียนิมีแต่ข้อดี ไม่น่าเชื่อสิ่งที่เมโพ่ลลลทำอยู่มันมีทฤษฎีด้วยอ๊าาาาา!!!! ฮ่าๆๆ โดนมากๆๆและมันก็จริงด้วยยย

ไม่ว่าจะอะไรก็แล้วแต่บางทีไม่ต้องมีกฎไม่ต้องมีทฤษฎีแต่มันรู้ได้ด้วยsenseอ่าาา~ ของเบๆ งั้นมาเริ่มดูกันเลยดีก่าาา^^... เราชมที่รักแทบจะทุกวันเลยยยยย>.<...แถมนะยังให้กำลังใจทุกครั้งที่แกท้อแท้ เราอยู่ข้างแกเสมอนะถ้าสิ่งที่แกทำถูกต้องและดี แต่ฟังเขาพูดมากกว่าพูดให้เขาฟังนี่...-_-***ทำไม่ได้จิงๆ555 เรื่องขอโทษกับขอบคุณนี่พูดเป็นรอบที่5ล้านนนนนได้แระๆๆๆ อิอิ ว่าแต่ตอนนี้ง่วงๆๆๆสุดๆไปเลยอ่าาา มีเวลานอนเหลืออีกชั่วโมงครึ่งT^T...

ปล.ตอนที่รักเป็นห่วงว่าแมวหายไปไหน ...ไม่ไหวจิงๆ>W<...น่ารักไม่ไหวแล้ววววว!!!55

27 Feb 10>>1:31

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น